Twardzina układowa

Opis schorzenia

Twardzina układowa (łac. scleroderma) jest przewlekłą układową chorobą tkanki łącznej. Prowadzi do postępującego włóknienia skóry i narządów wewnętrznych, co powoduje zaburzenia ich funkcjonowania. Jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym – układ odpornościowy niszczy własne komórki i tkanki organizmu, zamiast atakować ciała obce np. bakterie. Choroba rozwija się w różnym tempie i prowadzi do zróżnicowanych powikłań. Przyczyna twardziny układowej nie jest znana. Podejrzewa się, że w jej powstaniu mają udział czynniki genetyczne, ponieważ występuje częściej u osób, u których w rodzinie występują choroby autoimmunologiczne oraz czynniki hormonalne. Ponadto częściej chorują kobiety. Możliwy jest również wpływ czynników środowiskowych, dlatego że zmiany skórne w twardzinie układowej mogą zostać wywołane przez substancje szkodliwe, tj.: benzen, ksylen, chlorek winylu, silikon, toluen, a także długotrwałą ekspozycję na krzem.

Podział twardziny układowej:

Twardzina układowa nie jest jednolitą chorobą i wyróżnia się kilka jej postaci, które różnią się obszarami zajęcia skóry, rozległością zajęcia narządów wewnętrznych i występującymi w organizmie chorego autoprzeciwciałami. Przebieg i rokowanie jest zróżnicowany w zależności od postaci twardziny układowej.
  • Postać ograniczona - w tej postaci objaw Raynauda często występuje kilka miesięcy przed ujawnieniem się zmian skórnych. Zmiany skórne postępują powoli, od stóp i dłoni w górę, jednak nie przekraczają granicy kolan i łokci. Stopień stwardnienia skóry pozostaje na stałym poziomie przez wiele lat trwania choroby. Choroba postępuje powoli, ale stale.
  • Postać uogólniona - zmiany skórne obejmują dłonie, ramiona, uda, tułów. Niekiedy zmiany mogą oszczędzić palce rąk. Stwardnienie skóry postępuje szybko, osiągając szczyt w ciągu 3–6 lat. Następnie po tym czasie skóra staje się bardziej miękka. Zmiany narządowe, powstałe w początkowym okresie choroby (ok. 3 lat) decydują o dalszym przebiegu choroby. Ponieważ późniejszy postęp choroby jest wolniejszy, dotyczy głównie już zajętych narządów i rzadko obejmuje kolejne narządy.
  • Twardzina układowa bez zmian skórnych - ta postać choroby występuje rzadko i włóknienie obejmuje wyłącznie narządy wewnętrzne, z zaoszczędzeniem skóry.
  • Zespół nakładania - nakładanie się objawów twardziny układowej z objawami innej choroby tkanki łącznej. Przykładowo, może to być reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie wielomięśniowe lub zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy.
  • Zespół dużego ryzyka rozwoju twardziny układowej - to wczesna postać choroby, bez objawów stwardnienia skóry i zmian w narządach wewnętrznych. U chorych występuje objaw Raynauda oraz nieprawidłowe wyniki badań dodatkowych. U większości osób w późniejszym czasie rozwija się twardzina układowa, zazwyczaj postać ograniczona.

Objawy

Objawy twardziny układowej wynikają z postępującego włóknienia oraz zajęcia drobnych naczyń krwionośnych. W wyniku postępującego i nieodwracalnego włóknienia narządów wewnętrznych stopniowo dochodzi do ich niewydolności.

Zmiany skórne są charakterystyczne dla wszystkich postaci twardziny układowej i przechodzą przez trzy, następujące po sobie fazy:

  1. Obrzęku – często dotyczy palców rąk.
  2. Stwardnienia – skóra staje się gruba i twarda, traci elastyczność i trudno ją ująć w fałd. Dochodzi do zanikania gruczołów potowych i łojowych oraz mieszków włosowych. Dodatkowo mogą wystąpić przebarwienia lub odbarwienia. Jeśli przebarwienia są otoczone jaśniejszym obszarem, objaw taki nazywany jest „sól i pieprz”.
  3. Zaniku – w wyniku zajęcia naczyń krwionośnych, na skórze powstają trudno gojące się owrzodzenia i blizny. Następnie może dojść do zaniku skóry i paznokci, co może spowodować skrócenie palców.
Objawy dotyczące poszczególnych narządów:
  • dłonie i stopy:
    • pogrubienie i stwardnienie skóry,
    • przykurcze,
    • ograniczenie ruchomości stawów,
    • podatność na urazy,
    • objaw Raynauda (napadowy skurcz naczyń w obrębie palców dłoni, najczęściej wywołany przez zimno lub stres, który może również występować samoistnie. Niedokrwienie palców początkowo objawia się nagłym ich zblednięciem z towarzyszącym zaburzeniem czucia i ochłodzeniem, a następnie dochodzi do zasinienia palców, z towarzyszącym bólem i drętwieniem. Po powrocie krążenia pacjent odczuwa gorąco i pieczenie skóry oraz niewielki obrzęk.),
  • twarz:
    • utrata mimiki,
    • utrata głębokich zmarszczek,
    • niedomykanie powiek,
    • trudność w otwarciu ust,
    • zmniejszenie nosa,
    • teleangiektazje,
    • wzmożone napięcie skóry,
    • zanik czerwieni wargowej,
  • tułów:
    • napięta, przebarwiona i pogrubiała skóra,
  • zmiany kostno-stawowe:
    • bóle stawów,
    • niedokrwienie opuszek palców,
    • tarcie ścięgien podczas ruchu,
    • przykurcze,
  • zmiany mięśniowe:
    • utrata siły mięśniowej,
    • ból,
    • zmniejszenie objętości mięśni,
  • zmiany dotyczące narządów wewnętrznych:
    • zanik brodawek na języku - pogorszenie czucia smaku,
    • zapalenie dziąseł z utratą zębów,
    • problemy z przełykaniem,
    • drobne krwawienia z żołądka - niedokrwistość,
    • zaparcia,
    • zespół złego wchłaniania,
    • twardzinowy przełom nerkowy (szybko narastające ciśnienie tętnicze, gwałtowny spadek ilości oddawanego moczu),
    • śródmiąższowa choroba płuc (duszność, suchy kaszel),
    • nadciśnienie płucne (duszność, niewydolność serca),
    • kołatanie serca,
    • zasłabnięcia.

Badania w zakresie obszaru

Jest to randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, wieloośrodkowe badanie z powtarzaną dawką. Uczestnicy zostaną poddani badaniom przesiewowym w ciągu 4 tygodni przed wizytą początkową (Dzień 1). Około 300 uczestników spełniających kryteria kwalifikacji do badania zostanie losowo przydzielonych w Dniu 1 w stosunku 1:1:1 do grupy otrzymującej HZN-825 300 mg QD, HZN-825 300 mg BID lub […]
Ikona statusu badania Zakończone
Ikona obszar badawczy Twardzina skórna układowa
Kod badania: HZNP-HZN-825-301